to splash index vorige pagina volgende pagina
Op welke manier zijn ontwerpwedstrijden en speculatief werk aanvaardbaar?  Een typische speculatieve ontwerpwedstrijd die uitgeschreven wordt gaat  ongeveer als volgt:  We zoeken een nieuw logo en identiteit - Er is geen creatieve briefing die de communicatie-objectieven vanuit het perspectief van de opdrachtgever weergeeft. - Een jury selecteert de winnaar en er wordt een prijs gegeven. - En van de voordelen is de zichtbaarheid die het de winnaar geeft. - Het eigendomsrecht voor alle ingezonden ontwerpen komt de opdrachtgever toe. - Eenmaal geselecteerd wordt de uitwerking, al dan niet tegen betaling,  misschien toevertrouwd aan de ontwerper. Waaruit volgt: - Dergelijke wedstrijden verhinderen de opdrachtgever het voordeel van een professioneel advies over het communicatieprobleem.  - De opdrachtgever krijgt ontwerpen aan een prijs beneden de marktwaarde. - Hij wordt eigenaar van het intellectuele of creatieve bezit. - Men kan het werk exploiteren zonder inmenging van de ontwerper.
wat is cdi en welke visie heeft het bedrijf? wie is ray laenens en welke stijl hanteert hij?
de visuele communicatieportfolio van ray laenens behelst identiteitsvormgeving, informatie, verpakking, ruimtelijke projecten en publicaties
de grafische vormgevingsprojecten van ray laenens voor de industrie, handel, dienstensector, nonprofit en institutionele organisaties
Navigatie naar Grafische Vormgeving, Grafiek, Fotografie, Schilderkunst, Sculpturen
Veelgestelde Vragen over Vormgeving
kunst, fotografie, film, illustratie en vormgeving favorieten van ray laenens
Contacteer Ray Laenens
Wie is de verliezer? - De ontwerper, de opdrachtgever en het beroep. - De designer geeft zijn creatief eigendom op zonder een behoorlijk niveau  van controle of compensatie. - De opdrachtgever krijgt niet het volle voordeel van de ontwerper zijn talent  en begeleiding. - Het beroep wordt slecht vertegenwoordigd, zelfs gecompromiteerd, door  speculatieve commercile kunst. Waarom neemt een ontwerper dan toch deel aan zulke wedstrijden? Nieuwe of niet zo sterke ontwerpers willen werk of zichtbaarheid en denken dat  dit de enige manier is om dat te bekomen. Een laagconjunctuur kan een designer meer bereid maken om een gok te wagen. Wat ook de reden is, deze korte-termijn benadering om van een designer gebruik te maken is niet in het voordeel van  beide partijen. Maar het gaat niet alleen over de financile kant van de zaak. De financile last die door de designer gedragen vertaald zich in een risico  voor de opdrachtgever. Om zijn investering in een ontwerpwedstrijd te beschermen speelt een deelnemer dikwijls op veilig en verstrekt oplossingen die geen nieuwe frisse ideen aanbrengen.
Een vergelijking. Wie vraagt een advokaat of bedrijfsadviseur om aanbevelingen te doen alvorens hem in te huren? Net als deze beroepen dient een ontwerper zijn opdrachtgever goed te kennen alvorens een waardevol advies te geven  en daar is tijd en toewijding voor nodig. Ontwerpwedstrijden, zelfs de betaalde, staan dergelijk niveau van deelname niet toe. Er wordt soms vergeleken met selectiewedstrijden voor architecten of reclamebureaus. Een dergelijke analogie schiet tekort in het verschil van de initile inspanning versus het toekomstige potentieel. Beiden maken een ontwerpvoorstel om de opdracht te verkrijgen die substantile toekomstige facturatie en regelmatige adviesdiensten betekent. Het product komt aan het einde van een lange samenwerking. Hun initile kosten zijn een fractie van de totale waarde van het project. Bij grafische vormgeving is dit echter niet zo. De ontwerpbenadering  stelt de werkelijke waarde voor die door de ontwerper aangeboden wordt.  Het grootste deel van het werk is reeds uitgevoerd aan het begin van het project.  Speculatief werk  is dus enkel aanvaardbaar als selectieprocedure waar bij de gevraagde deelname een afgesproken behoorlijke prijs voor het geleverde werk wordt betaald.